تو دو روز تعطیلی دو تا فیلم دیدم . یکی واقعا زیبا و دیگری واقعا چرت . فیلم آواز گنجشکها ، فکر نمیکردم انقدر خوش ساخت باشه ولی وقتی تا نیمه شب نشستم تا آخرش دیدم ، تاسف خوردم که چرا زودتر ندیدمش . دیروز هم فیلم “پستچی سه بار در نمی زند” رو دیدم . به این نتیجه رسیدم که ایرانی جماعت نمیتونه تو ژانر وحشت ، به این سبک که بخوای زمانها رو قاطی کنی ، دیالوگای عجیب بگی یا مثل این ، کار بکنه ، حتی اگه آقای فتحی باشه . موسیقی تو سینمای وحشت نقش اساسی داره ولی تو این فیلم نقش کمرنگی داشت . از طرف دیگه اعتقادات مردم ایران ، طوری هست که شاید وقتی یه فیلم اینجوری که میدونن هموطناشون ساخته رو می بینن ، خوششون نیاد .
- وقتی یه چیزی اعصابت رو به هم ریزه ، وقتی می دونی اشتباهه ، وقتی حس بدی بهت میده ، باید ازش بگذری ، ایگنورش کنی ، حتی اگه عوض کردن یه بخشی از روش زندگیت باشه . به قول استاد “اول خودتون رو دریابید “….
February 13th, 2010 at 3:17 am
کی گفته “پستچی سه بار در نمی زند” ژانر وحشته؟
درباره ی نظر کلی ات هم دباره ی فیلم ها جالبه، کاملا” نظرم برعکسه