کتاب جامعه شناسی خودمانی نوشته حسن نراقی ، کتابیست بسیار جذاب و قابل تامل … کتابی که بعد از هر پاراگرافش ممکنه به خودتون بگید ، آخه چرا ما ایرانیا اینجوری شدیم ؟ کتاب قطوری نیست ومتن روانی داره . این یه بخش از کتاب هست :
ژان لا رتگي روزنامه نويس فرانسوي در كتاب ويزا براي ايرانيان 1962 پاريس مينويسد - ايرانيان كهنه كار و نكته سنج هستند ، ذوق توطئه دارند ، براي پذيرايي هاي رسمي ساخته شده اند . ايراني مدام عاشق آشوب و اغتشاش و درهم و برهمي است و خوشي او در اين است كه دادو و فرياد راه مي اندازد، يك نفر را ، هر كه ميخواهد باشد ، توانا و نيرومند و رستم دستانش بخواند اما در عين حال در دل نشنامش بدهد و آهسته و يا قاه قاه بخندد و خلاصه صحنه كمدي خنده داري را بازي كند كه مظهر زندگي ايرانيان است . ما فرنگي ها وقتي در حق كسي ميگوييم سخت و استوار مقصودمان تحسين اوست در صورتيكه در ايران چنين آدمي را احمق و نادان ميخوانند و وقتي ميخواهند از كسي تعريف كنند ميگويند خيلي نرم است .