توی این هوای گرم که از آسمون خدا بارونی نمی باره و فقط ابرای اون باعث دلخوشیه ، بد جوری به سرم هوای یه مسافرت زده … یه مسافرت به یه جای سرسبز . چقدر مسافرت کردن به جاهائی که عشایر اونجاها ییلاق می کنند رو دوست دارم … با یه کوله پشتی ، یه دوربین و یه بوم نقاشی … شاید سخت باشه ولی حتی تصور کردنش هم دلم رو پروانه ای می کنه …
خیلی وحشتناکه که بفهمی دنیا از اونچه که تا حالا فهمیدی ، زشت تر و بی رحم تره … هر کسی در پی منافع خودشه …نمی گم نباید در پی نفع شخصی بود. ولی این موضوع نباید طوری باشه که حق کسی رو پایمال کنه …
یه جنگه واسه موندن .. تنازع بقا. دلم می گیره وقتی اینجوری بهش نگاه می کنم .
* گاهی می مونم که چطور بین علایقم تعادل برقرار کنم . به کدوم جنبه زندگیم بیشتر بها بدم . خوب زندگی کردن حق همه انسانهاست .. همه …
* پشیمونم از اینکه برای فوق ، تلاش نکردم .
* من به میزان زیادی زندگی غیر روزمره می خوام.
* یادم میاد بابت اینکه همیشه طالب هیجان بودم ، گاهی بشدت آرزو می کردم که باستان شناس بودم . عاشق اون هیجان بعد از پیدا کردن یه تیکه از تاریخ گذشته از زیر زمین بودم ، ولی بعدش که فهمیدم باستان شناسا خیلی باید تو کویر زیر آفتاب بمونند و هی زمین بکنند ، پشیمون شدم و بجاش آرزو کردم که جهانگرد باشم 
- خداوندا بابت همه چیز ازت ممنونم … بابت زندگی که به من ارزانی داشتی ، بابت دغدغه هام، بابت عزیزترینهام ، بابت احساساتم ، بابت بلند پروازیهام ، بابت داده ها و نداده هات ، بابت صبرت … و بابت اینکه فکر می کنم هستی …
- خب … اینم از سال 86 که رفت … عیدتون مبارک باشه . هیچوقت مثل عید امسال احساس نکرده بودم که عمرم چقدر سریع می گذره … و اینکه هنوز چقدر کار دارم که باید تا قبل از 30 سالگی انجامشون بدم - لااقل خودم فکر می کنم باید تا قبل از اون انجام بشه -
- وقتی یه آدم 18 ساله بهت می گه انقدر نیمه خالی لیوان رو نبین ، سعی کن همیشه خوش بین باشی ، تازه می فهمم که گاهی چقدر تو دنیای خودم فرو میرم و از افکار دیگران غافل . داداش کوچولوی من ، تو کی انقدر بزرگ شدی ؟
- نذار بیشتر از این بی تفاوت بشم ….