هر لحظه که میگذره ، به این موضوع بیشتر می رسم که زندگی پر تصمیم گیریه … تصمیم گیریهائی که بنظرم نمی شه براحتی فهمید به کدوم سمت باید بره … راهیه که آدم خودش باید انتخابش کنه … می گن زندگیو هر طوری بگیریش همونطور باهات کنار میاد ، ولی من می گم هر طور بگیریش به همون میزان می تونی درکش کنی … با چشمان باز یا نیمه بسته و شاید … در خواب …
…”چشم دل باز کن که جان بينی،انچه ناديدنيست آن بينی“
“خنک آن قمار بازی که بباخت هر چه بودش … نبماند هیچش الا هوس قمار دیگر “
….خیلی سخته وقتی می دونی که این توئی که باید تغییر کنی ،باید بهتر ببینی. ولی وقتی موقع عمل می شه یهوئی یه چیزی همه معادلاتتو بهم می ریزه … خدایا … گاهی چقدر از خودم کلافه می شم … چرا درست حس نمی کنم … چرا فقط باید وقتی داشته هامو از دست می دم بفهمم … من که همیشه از ” کاش ” گفتن متنفر بودم … باید یاد بگیرم اعتماد کنم .. ببخشم … رها کنم … ببینم … حس کنم … صبور باشم … خشم درونمو مهار کنم … خودمو جای دیگران بذارم … و شاکر باشم … ولی خیلی سخته … سخته که خودت بخوای تغییر کنی نه اینکه مجبور باشی … چون اگه اجبار باشه ، دیگه خودت نیستی …
… منو ببخش بابت همه کاستیهام … گاهی یادم میره خیلی ضعیفم …